Terreur en klimaat niet scheiden

De dramatische gebeurtenissen in Parijs hebben alle aandacht opgeëist van de politieke leiders en de media. De komende Klimaattop in de Franse hoofdstad is helemaal naar de achtergrond verdrongen. De “war on terror” dreigt een hoofdpunt te worden van die top begin december. Ik betreur dat ten gronde. Ik wil hier niet betogen dat de aanslagen in Parijs het rechtstreeks gevolg zijn van de klimaatverandering. Maar wel dat er een verband is. En dat er meer terreur, meer onrust, meer conflict, meer oorlog zal komen, als de Klimaattop mislukt en geen ambitieus, bindend en rechtvaardig akkoord oplevert. Of, je kan terreur niet ten gronde bestrijden, als je de klimaatverandering negeert. Deze opinie blijft een jaar later van kracht.

Hugo met sticker van de Klimaattocht op de pet

Bush en Irak

De vorige Amerikaanse president wou meer controle over de olie van Irak en was dictator Saddam Hussain beu. (Vergetend dat de Amerikanen de man die gifgas gebruikte tegen zijn Koerdische bevolking sterk gesteund hadden in zijn oorlog tegen Iran.) Zijn vader had Saddam eerder al verslagen in de Golfoorlog om Koeweit, maar hij liet de dictator in het zadel allicht om chaos te voorkomen. Volgens zoon Bush had Saddam massavernietigingswapens en hij gebruikte dat argument om samen met de toenmalige Britse premier Blair Irak binnen te vallen en het Saddamregime te vernietigen. Maar dat had chaos, anarchie en burgeroorlog tot gevolg én de opmars van IS.

Mag ik dan stellen dat onder andere de Amerikaanse olieverslaving IS heeft mogelijk gemaakt?

Als we kiezen voor duurzame energie en de fossiele energie in de grond laten, moeten er geen destabiliserende oorlogen gevoerd worden in het Midden-Oosten. En dan is er minder kans op het ontstaan van organisaties als IS.

Deze organisatie controleert intussen heel wat olievelden. Met de verkoop van olie kopen ze dan wapens. (En volgens het Vlaams Vredesinstituut zijn bijna de helft van alle Europese vuurwapens in het Midden-Oosten afkomstig van België.)

Droogte

De voorbije jaren heeft Syrië lange droogteperiodes gekend. Die dreef honderdduizenden boeren naar de steden. Op zoek naar voedsel en werk. Maar dat was er niet. Vandaar onrust, protest tegen de dictatoriale Assad. Die biedt geen oplossingen, maar antwoordt met brutale repressie. Opposanten grijpen naar wapens. Assad bombardeert zijn eigen bevolking. IS groeit ook in Syrië uit tot een meedogenloze militaire kracht.

Die droogte of dat gebrek aan water zo noodzakelijk voor landbouw en leven is één van de gevolgen van de opwarming van de aarde.

Vluchtelingenstromen

Honderdduizenden Syriërs en andere mensen slaan op de vlucht voor oorlog, geweld, droogte en honger. Verschillende waarnemers noemen de Syrische vluchtelingen volgens mij terecht klimaatvluchtelingen. Volgens de huidige stand van zaken zou het akkoord van Parijs niet verder komen dan een beperking van de opwarming tot 3 graden. Dan mogen we volgens de Verenigde Naties rekenen op zo’n 330 miljoen klimaatvluchtelingen. Ze zullen een nieuwe thuis zoeken in een wereld waar de bevolking almaar toeneemt en voedsel schaarser wordt door de klimaatverandering. Dit zal onvermijdelijk tot nieuwe conflicten leiden en zo de situatie nog verergeren. Kortom, het is een scenario dat tegen elke prijs moet vermeden worden.

In september had de Franse president Hollande het er ook over. Als Parijs mislukt “zullen het in de komende 20 jaar niet honderdduizenden vluchtelingen zijn, maar miljoenen”, zei hij. De voorzitter van de Europese Commissie Juncker  en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Kerry spraken toen in dezelfde zin over de komst van klimaatvluchtelingen. Maar door de aanslagen lijken ze dat te vergeten.

De droogte slaat vooral toe in armere landen. Precies die landen brachten en brengen weinig broeikasgassen in de lucht. Ze zijn dus weinig verantwoordelijk voor de klimaatverandering, maar worden er wel de eerste en grootste slachtoffers.

Vandaar de terechte eis van de Klimaatbeweging: het akkoord van Parijs moet ook rechtvaardig zijn. Het moet rekening houden met de historische verantwoordelijkheden voor de uitstoot van broeikasgassen en met de verschillende draagkracht van landen.

Klimaattocht

Hugo met dochter An en kleinzoon Inani bij start Klimaattocht

Ik ben dus erg overtuigd van de verwevenheid tussen klimaat, onrust en terreur. Daarom zet ik samen met vrienden van GroenPlus (de ouderenwerking van Groen) onze tocht naar Parijs verder. De stappers vertrokken al op 11 en de fietsers op 23 november. Wij blijven aandacht vragen voor een ambitieus, bindend en rechtvaardig Klimaatakkoord. Het is zeer jammer dat de brede Klimaatbeweging dit niet kan doen met een massale demonstratie in Parijs. Wij zullen in elk geval onze eisen bezorgen aan de Belgische delegatie samen met de fietsers van Climate Express én deelnemen aan de manifestatie van Oostende zondag 29 november.

Hugo Van Dienderen

Voorzitter GroenPlus

22 november 2015

Tags: 

Datum agenda: 

zondag, november 22, 2015